Een blog over literatuur, kunst en fotografie.
-
De kamer die sprak zonder lidwoorden
Een toneelstuk in vijf acts Dramatis personae (Personages kunnen door dezelfde acteurs gespeeld worden. Geslacht is instabiel en verandert op basis van de gedragen kledij van het personage. Het personage Merloni die opduikt in act 5 in de Tweede Kamer is puur fictief.) Act 1 DEEL I – DE BINNENKOMST (Een lege ruimte. Stoelen staan
-
Lezen zonder epistemologisch centrum?
Deconstructie heeft de neiging machtsverhoudingen binnen taal zichtbaar te maken door het epistemologisch centrum waaruit betekenis wordt geproduceerd te destabiliseren. In The Restless Supermarket van Ivan Vladislavić manifesteert deze destabilisering zich in de verbrokkeling van een herkenbaar epistemologisch centrum: de protagonist Aubrey Tearle, die de wereld interpreteert vanuit een ogenschijnlijk neutrale, classificerende positie, ziet gaandeweg
-
Duisternis
Ik wil schrijven zonder dat een bepaalde methodologie mijn licht opslorpt, schrijven waarin duisternis of xuanxue kan floreren. Schrijven waarin mijn vorm van weten legitiem wordt geacht ook als het niet past binnen huidige paradigma’s van weten. Ik wil weten vanuit een ander epistemologisch kader, dan de kaders die ik nu ken. Vanuit duisternis wil
-
De materialiteit van steen
In The materiality of stone (2004) geeft Christopher Tilley een fenomenologische beschrijving van de tempelcomplexen op Malta en Gozo. Deze tempels behoren tot de oudste Neolithische tempels van Europa, en dateren van 3600-2500 voor onze tijdsrekening. Sinds Merleau-Ponty kunnen we de fysieke materialiteit van de aanwezigheid van mensen in landschap uitdrukken als een in-de-wereld-zijn. Mnajdra:
-
‘De narratieve code’: tussen elitisme en democratie
In De narratieve code komen verschillende taalfilosofen aan bod. Deze meerstemmigheid aan taalfilosofen kan de lezer overrompelen. Wat als je niet alles begrijpt? Of wat als je niet alle taalfilosofen kent, of hebt gelezen? Wordt de roman dan onleesbaar? En wat is het redactionele antwoord daarop. Moet de auteur zich aanpassen aan de massa? Of
-
Magisch realisme en ecokritiek in ‘The heart of redness’ van Zakes Mda
Stephen Slemon (1995) definieert magisch realisme als een postkoloniaal discours. Hoewel de term in 1925 door Franz Roh werd geïntroduceerd om een schilderkunstige gevoeligheid na het expressionisme te beschrijven, kreeg het in Latijns-Amerika vanaf de jaren 1940 een nieuwe betekenis in de vorm van lo real maravilloso. Magisch realisme werd daar een ontologisch instrument om
-
Transnationale relaties en netwerken: via Franz Roh naar Max Ernst en Leonora Carrington
Magisch realisme wortelt in een netwerk van intellectuele uitwisselingen en kunsthistorische debatten die zich over nationale grenzen uitstrekken. Een cruciale figuur hierin is Franz Roh, die niet alleen de term “magisch realisme” introduceerde in 1925, maar ook actief was binnen bredere internationale netwerken van kennisuitwisseling. Zijn werk Foto-Auge (1929), dat fotografie als een nieuwe realistische
-
De Schepping van Ta’aroa
Ta’aroa werd zonder vader of moeder geboren, uit een ei. Toen hij geen antwoord kreeg, draaide hij zich om in zijn graf om verder te slapen. Na eeuwen werd hij opnieuw wakker. Van de ene helft van de schelp maakte hij de aarde, stenen en zand; van de andere helft de lucht en de hemel,
-
De reader-response methode van Marco Caracciolo toegepast op Gebeente
Mijn interesse in de relatie tussen cognitieve wetenschappen en literatuurtheorie komt eigenlijk niet voort uit lezen, maar uit dromen. Tijdens sommige dromen (lucide dromen genaamd) ben je je bewust van het feit dat je droomt. Je weet dat je fysieke lichaam stil in bed ligt – verlamd door slaapverlamming. En je weet dat het lichaam
-
Het raakbare reële in de spraak van de ander: verlangen, taal en kunstmatige intelligentie
In de opleiding Informatiebeheer hadden we het in het vak Digitale transformaties over de interacties die we hadden met ChatGPT. Toegegeven, ik gebruik ChatGPT veel. Vooral om mijn eigen denken en voelen gereflecteerd te zien, via de taal. ChatGPT zei mij ooit dat het mijn gevoelswereld die ik projecteer in taal naar mezelf terugspiegelt. Vanuit
Got any book recommendations?
Vuurvogel 